KAPLICA BŁOGOSŁAWIONEGO KS. JANA BALICKIEGO

yt

Nowenna do bł. ks. Balickiego

kaplica 2

24 dnia każdego miesiąca, godz. 18:00

 

Wydarzenia:

a/ Koronka do Bożego Miłosierdzia w każdą niedzielę przed każdą Mszą Św.

b/ I Czwartek, I Piątek, I Sobota – po Mszy Św. do 20.00 - wystawienie Najświętszego Sakramentu. Na zakończenie Adoracji Koronka do Bożego Miłosierdzia.

 

listopad 2021
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30
071796
DzisiajDzisiaj32
WczorajWczoraj77
MiesiącMiesiąc1973
10 minutes | 2039 words

Siostrę Faustynę wybrał Pan Jezus na sekretarkę i apostołkę swego miłosierdzia, aby przez nią przekazać światu wielkie orędzie. W Starym Zakonie – powiedział do niej – wysyłałem
proroków do ludu swego z gromami. Dziś wysyłam ciebie do całej ludzkości z moim miłosierdziem. Nie chcę karać zbolałej ludzkości, ale pragnę ją uleczyć, przytulając ją do
swego miłosiernego serca (Dz. 1588).

Misja Siostry Faustyny polega na trzech zadaniach:

  • przybliżeniu i głoszeniu światu prawdy objawionej w Piśmie Świętym o miłości miłosiernej Boga do każdego człowieka
  • wypraszaniu miłosierdzia Bożego dla całego świata m. in. przez praktykę podanych przez Pana Jezusa nowych form kultu Miłosierdzia Bożego, którymi są: obraz Miłosierdzia Bożego z podpisem: Jezu, ufam Tobie, święto Miłosierdzia Bożego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, koronka do Miłosierdzia Bożego i modlitwa w godzinie Miłosierdzia (Dz. 1500)
  • zainspirowaniu apostolskiego ruchu Miłosierdzia Bożego, który podejmuje zadanie głoszenia i wypraszania miłosierdzia Bożego dla świata oraz dąży do doskonałości drogą wskazaną przez św. Siostrę Faustynę. Jest to droga polegająca na postawie dziecięcej ufności wobec Boga, która wyraża się w pełnieniu Jego woli oraz postawie miłosierdzia wobec bliźnich. 

Podstawą wyodrębnienia tych a nie innych modlitw czy praktyk religijnych jako nowych form kultu Miłosierdzia Bożego, są określone, związane z nimi obietnice, jakie Pan Jezus przyrzekł spełnić wobec wszystkich, którzy je praktykują w postawie ufności w dobroć Boga i miłosierdzia względem bliźnich:

1. Obraz Jezusa Miłosiernego

Jego rysunek został ukazany w wizji, jaką Siostra Faustyna miała 22 lutego 1931 roku w celi płockiego klasztoru. Wieczorem, kiedy byłam w celi – pisze w Dzienniczku – ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. (…) Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie (Dz. 47). 

Treść tego obrazu bardzo ściśle wiąże się więc z liturgią tej niedzieli. Kościół czyta w tym dniu Ewangelię według św. Jana o ukazaniu się zmartwychwstałego Chrystusa w Wieczerniku i ustanowieniu sakramentu pokuty (J 20,19-29). Obraz przedstawia więc zmartwychwstałego Zbawiciela, który przynosi ludziom pokój przez odpuszczenie grzechów, za cenę swej męki i śmierci krzyżowej. Promienie krwi i wody, płynące z przebitego włócznią Serca (niewidocznego na obrazie) oraz blizny po ranach ukrzyżowania przywołują wydarzenia z Wielkiego Piątku (J 19,17-18; 19,33-37). Obraz Jezusa Miłosiernego łączy więc w sobie te dwa ewangeliczne wydarzenia, które najpełniej mówią o miłości Boga do człowieka.

Charakterystyczne dla tego wizerunku Chrystusa są dwa promienie. Pan Jezus, zapytany o ich znaczenie, wyjaśnił: Blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz (…) Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie (Dz. 299). Oczyszcza duszę sakrament chrztu i pokuty, a karmi ją najobficiej Eucharystia – więc te dwa promienie oznaczają sakramenty święte i wszystkie łaski Ducha Świętego, którego biblijnym symbolem jest woda, oraz nowe przymierze Boga z człowiekiem zawarte we krwi Chrystusa.

Obraz Jezusa Miłosiernego często bywa nazywany obrazem Miłosierdzia Bożego, co jest słuszne, ponieważ właśnie w misterium paschalnym Chrystusa najwyraźniej objawiła się
miłosierna miłość Boga do człowieka.

Obraz nie tylko przedstawia miłosierdzie Boże, ale pełni również rolę znaku, który ma przypominać o obowiązku chrześcijańskiej ufności względem Boga i czynnej miłości w stosunku do bliźnich. W podpisie obrazu – z woli Chrystusa – są umieszczone słowa: Jezu, ufam Tobie. Obraz ten – powiedział także Pan Jezus – ma przypominać żądania mojego miłosierdzia, bo nawet wiara najsilniejsza nic nie pomoże bez uczynków (Dz. 742).

Do tak rozumianego kultu obrazu, polegającego na postawie chrześcijańskiej ufności i miłosierdzia, przywiązał Pan Jezus specjalne obietnice: łaskę wiecznego zbawienia, dużych postępów na drodze chrześcijańskiej doskonałości, łaskę szczęśliwej śmierci i wszelkie inne łaski, o które z ufnością ludzie prosić Go będą. Przez obraz ten udzielać będę wiele łask dla dusz, a przeto niech ma przystęp wszelka dusza do niego (Dz. 570).

2. Święto Miłosierdzia

Ma najwyższą rangę wśród wszystkich postaci nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, które zostały objawione Siostrze Faustynie. Po raz pierwszy o ustanowieniu tego święta mówił Pan Jezus w Płocku w 1931 roku, gdy przekazywał swą wolę co do powstania obrazu: Ja pragnę, aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia (Dz. 49).

Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy na święto Miłosierdzia ma swój głęboki sens teologiczny, który wskazuje na ścisły związek, jaki istnieje pomiędzy wielkanocną tajemnicą Odkupienia a tajemnicą miłosierdzia Bożego. Ten związek podkreśla jeszcze nowenna z koronki do Miłosierdzia Bożego, poprzedzająca to święto, która rozpoczyna się w Wielki Piątek.

Święto jest nie tylko dniem szczególnego uwielbienia Boga w tajemnicy miłosierdzia, ale także czasem łaski dla wszystkich ludzi. Pragnę – powiedział Pan Jezus – aby święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników (Dz. 699). Dusze giną mimo mojej gorzkiej męki. Daję im ostatnią deskę ratunku, to jest święto Miłosierdzia mojego. Jeżeli nie uwielbią miłosierdzia mojego, zginą na wieki (Dz. 965).

Wielkość tego święta mierzy się miarą niezwykłych obietnic, jakie Pan Jezus z nim związał. Kto w dniu tym przystąpi do Źródła Życia – powiedział Chrystus – ten dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar (Dz. 300). W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia mojego; (…) niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat (Dz. 699). Aby skorzystać z tych wielkich darów, trzeba wypełnić warunki nabożeństwa do Miłosierdzia
Bożego (ufność w dobroć Boga i czynna miłość bliźniego) oraz być w stanie łaski uświęcającej (po spowiedzi świętej) i godnie przyjąć Komunię świętą.

Nie znajdzie żadna dusza usprawiedliwienia – wyjaśnił Jezus – dopokąd się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia mojego, i dlatego pierwsza niedziela po Wielkanocy ma być świętem Miłosierdzia, a kapłani mają w dniu tym mówić duszom o tym wielkim i niezgłębionym miłosierdziu moim (Dz. 570).

3. Koronka do Miłosierdzia Bożego

Tę koronkę podyktował Pan Jezus Siostrze Faustynie w Wilnie 13-14 września 1935 roku jako modlitwę na przebłaganie i uśmierzenie gniewu Bożego (zob. Dz. 474^476).

Odmawiający tę koronkę ofiarują Bogu Ojcu Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa na przebłaganie za grzechy swoje, bliskich i całego świata, a jednocząc się z ofiarą Jezusa, odwołują się do tej miłości, jaką Ojciec niebieski darzy swego Syna, a w Nim wszystkich ludzi.

W tej modlitwie proszą również o miłosierdzie dla nas i całego świata i tym samym spełniają uczynek miłosierdzia. Dodając do tego podstawę ufności i wypełniając warunki każdej dobrej modlitwy (pokora, wytrwałość, przedmiot zgodny z wolą Bożą), wierni mogą oczekiwać spełnienia Chrystusowych obietnic, które dotyczą szczególnie godziny śmierci: łaski nawrócenia i spokojnej śmierci. Dostąpią ich nie tylko osoby odmawiające tę koronkę, ale także konający, przy których inni jej słowami modlić się będą. Kiedy przy konającym odmawiają tę koronkę – powiedział Jezus – uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę (Dz. 811). Obietnica ogólna brzmi: Przez odmawianie tej koronki podoba mi się dać wszystko, o co mnie prosić będą (Dz. 1541), jeżeli to (…) będzie zgodne z wolą moją (Dz. 1731). Wszystko bowiem, co jest niezgodne z wolą Bożą, nie jest dobre dla człowieka, zwłaszcza dla jego wiecznej szczęśliwości.

Przez odmawianie tej koronki – powiedział w innym miejscu Pan Jezus – zbliżasz ludzkość do mnie (Dz. 929). Dusze, które odmawiać będą tę koronkę, miłosierdzie moje ogarnie (…) w życiu, a szczególnie w śmierci godzinie (Dz. 754).

4. Godzina Miłosierdzia

W październiku 1937 roku w Krakowie, w bliżej nie opisanych przez Siostrę Faustynę okolicznościach, polecił Pan Jezus czcić godzinę swej śmierci: Ile razy usłyszysz, jak zegar bije trzecią godzinę, zanurzaj się cała w miłosierdziu moim, uwielbiając i wysławiając je; wzywaj jego wszechmocy dla świata całego, a szczególnie dla biednych grzeszników, bo w tej chwili zostało na oścież otwarte dla wszelkiej duszy (Dz. 1572).

Pan Jezus dość dokładnie określił także sposoby modlitwy właściwe dla tej formy kultu Miłosierdzia Bożego: Staraj się w tej godzinie – powiedział do Siostry Faustyny – odprawiać drogę krzyżową, o ile ci na to obowiązki pozwolą; a jeżeli nie możesz odprawić drogi krzyżowej, to przynajmniej wstąp na chwilę do kaplicy i uczcij moje serce, które jest pełne miłosierdzia w Najświętszym Sakramencie; a jeżeli nie możesz wstąpić do kaplicy, pogrąż się w modlitwie tam, gdzie jesteś, chociaż przez króciutką chwilę (Dz. 1572).

W tej godzinie – obiecał Pan Jezus – uprosisz wszystko dla siebie i dla innych; w tej godzinie stała się łaska dla świata całego – miłosierdzie zwyciężyło sprawiedliwość (Dz. 1572).

5. Szerzenie czci Bożego Miłosierdzia – Uczynki Miłosierdzia

Omawiając postacie nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, ks. Różycki wymienia także i tę postać: szerzenie czci Miłosierdzia, bo i do niej odnoszą się pewne obietnice Chrystusa: Dusze, które szerzą cześć miłosierdzia mojego, osłaniam je przez życie całe, jak czuła matka swe niemowlę, a w godzinę śmierci nie będę im Sędzią, ale miłosiernym Zbawicielem (Dz. 1075).

Istotą kultu Miłosierdzia Bożego jest postawa chrześcijańskiej ufności względem Pana Boga i czynnej miłości wobec bliźnich. Pan Jezus żąda zaufania od swych stworzeń (Dz. 1059) i pełnienia uczynków miłosierdzia: czynem, słowem lub modlitwą. Miłosierdzie masz okazywać zawsze i wszędzie bliźnim, nie możesz się od tego usunąć ani wymówić, ani uniewinnić (Dz. 742). Chrystus pragnie, aby Jego czciciele wykonali w ciągu dnia przynajmniej jeden akt miłości bliźniego z miłości do Niego.

Szerzenie czci Miłosierdzia Bożego niekoniecznie wymaga wielu słów, ale zawsze chrześcijańskiej postawy wiary, zaufania Bogu i stawania się coraz bardziej miłosiernym. Przykład takiego apostolstwa dawała w swoim życiu Siostra Faustyna.

W naszej Kaplicy od I Niedzieli Adwentu będziemy wspólnie odmawiać koronkę do Bożego Miłosierdzia w niedzielę przed każdą Mszą Św. Został również ufundowany Obraz Bożego Miłosierdzia i powieszony w Kaplicy.

www.swfaustyna.eu./kult

opracował: Ks. Piotr Róż

3 minutes | 545 words

 APEL RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI W SPRAWIE OCHRONY ŻYCIA I POKOJU SPOŁECZNEGO


1. Dzisiaj, kiedy przez nasz kraj przetacza się fala ulicznych protestów, Papież Franciszek w czasie audiencji ogólnej skierował ważne i znaczące słowa do Polaków. Przypomniał w nich św. Jana Pawła II, który „zawsze wzywał do szczególnej miłości wobec słabych i bezbronnych, i do ochrony każdego życia ludzkiego od poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Słowa te wpisują się w nieustanne wołanie Kościoła o ochronę, także prawną, życia każdego człowieka, również nienarodzonego, zgodnie z przykazaniem „Nie zabijaj”.


2. Papież Franciszek prosił dzisiaj Boga, „aby obudził w sercach wszystkich szacunek dla życia naszych braci, zwłaszcza najsłabszych i bezbronnych, i dał siłę tym, którzy je przyjmują i troszczą się o nie, także wtedy, gdy wymaga to heroicznej miłości”. Przykazanie miłości nakłada na nas ważny obowiązek troski, pomocy i ochrony, której potrzebują matki i rodziny przyjmujące i wychowujące chore dzieci. Dziękujemy wszystkim wspólnotom i instytucjom, które od lat to robią i zwracamy się z apelem do parafii, ruchów katolickich i innych organizacji kościelnych, o podejmowanie konkretnych inicjatyw wychodzących naprzeciw tym, którzy takiej pomocy, tak indywidualnej, jak i instytucjonalnej, potrzebują i będą potrzebować. Kościół zawsze będzie opowiadał się za życiem i wspierał chroniące je inicjatywy.


3. Z wielkim bólem obserwujemy eskalację napięcia społecznego i agresji. Niepokojem napawają również wulgarny język, którym posługuje się część protestujących, niszczenie mienia społecznego, przypadki dewastacji kościołów, profanacji miejsc świętych czy uniemożliwianie sprawowania w nich liturgii. Wzywamy wszystkich do podjęcia rzeczowego dialogu społecznego, do wyrażania poglądów bez użycia przemocy i do poszanowania godności każdego człowieka. Polityków i wszystkich uczestników debaty społecznej prosimy, w tym dramatycznej czasie, o dogłębne analizowanie przyczyn zaistniałej sytuacji i szukanie dróg wyjścia w duchu prawdy i dobra wspólnego, bez instrumentalizowania spraw wiary i Kościoła.
Dziękujemy duszpasterzom i wszystkim wiernym świeckim, którzy odważnie stają w obronie swoich kościołów. Nikt nie potrafi lepiej obronić Kościoła i obiektów sakralnych niż wspólnota wierzących. Dziękujemy także służbom porządkowym. Kościół chce pozostać otwarty dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich przynależności w życiu społecznym i politycznym.


4. Przeżywamy jednocześnie bardzo trudny czas obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa. To ogromne wyzwanie dla nas wszystkich. W imię troski o bezpieczeństwo i zdrowie niezmiennie apelujemy o solidarność i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego. Wyrażamy wdzięczność wszystkim służbom medycznym za ich pracę i heroiczne poświęcenie.


5. Prosimy również wszystkich wierzących o post, jałmużnę i modlitwę o pokój społeczny, w intencji ochrony życia, zakończenia trwającego kryzysu, a także o ustanie rozwijającej się pandemii. Przekazujemy tekst modlitwy przygotowanej na ten czas.


Wszystkim rodakom z serca błogosławimy.
Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

4 minutes | 835 words

 

Oczywiście nie chodzi o atak, który może się kojarzyć z walką. Chodzi o modlitwę. To pokojowe, pełne miłości atakowanie, zdobywanie, budowanie, ale najbardziej trafnym jest określenie spotkanie w Miłości. Rozmowa – dialog, Boga z człowiekiem i człowieka z Bogiem, spotkanie dwóch miłości i z miłości. A jak się spotykamy z miłości, wiemy, że można wiele dać i wiele odebrać. Miłość nie zna granic hojności. Bóg oczekuje naszego spotkania z Nim, my również czekamy na takie spotkanie, by się umocnić Nim Samym jako miłością. W spotkaniu z Ojcem w niebie mamy Naszą Mamę – Maryję. Jezus powiedział z Krzyża do Jana „Oto Matka Twoja”. Jest Maryja naszą Mamą, zatem mamy prawo jako Jej dzieci do próśb przez Jej wstawiennictwo, przez Różaniec. 

Różaniec od początku stał się modlitwą, która została zaaprobowana, ale przede wszystkim umiłowana w Kościele. Widzimy to w życiu i historii świętych, a szczególnie założycieli zakonów czy zgromadzeń zakonnych, ale też w życiu prostych i zwyczajnych ludzi. Do odmawiania różańca nawoływała sama Maryja podczas wielu swoich objawień i dała obietnicę, że kto będzie się modlił w taki sposób, będzie ocalony i ocali świat od nieszczęść spowodowanych przez grzech. Święty Jan Maria Vianney mawiał, że jedno „Zdrowaś Maryjo” wypowiedziane dobrze i z wiarą, potrząsa całym piekłem. Warto pomyśleć, co się tam dzieje, gdy odmawiamy cały różaniec, gdy modli się nim całe grono ludzi, czy też, gdy modli się tymi słowami cały Kościół. 

Róża różańcowa — co to jest? Mianem tym określa się wspólnotę 20 osób, z których każda odmawia codziennie jedną dziesiątkę Różańca Świętego w wybranej intencji i tajemnicy. Najczęściej połączona jest ona z rozważaniem. W ten sposób każdego dnia odmawiany jest cały Różaniec. Jakie są zasady róży różańcowej? Pierwszego dnia miesiąca zmianie ulega tajemnica. Ich porządek jest następujący: Radosne, Światła, Bolesne oraz Chwalebne. Odpowiadają one przebiegowi życia Jezusa Chrystusa na Ziemi. Na czym polega róża różańcowa? Kluczową rolę odgrywa w niej animator, który nadaje jej świętego patrona i przypomina o comiesięcznej zmianie tajemnic. Każdy członek róży różańcowej ma możliwość uzyskania odpustu zupełnego. Aby było to możliwe, niezbędne jest odmówienie przypisanej dziesiątki różańca danego dnia oraz pozostawanie w stanie łaski uświęcającej, co związane jest z regularną spowiedzią stanowiącą gwarancję braku przywiązania do jakiegokolwiek grzechu ciężkiego.

Zapraszam do wspólnoty Róż Różańcowych przy Kaplicy Bł. Ks. Jana Balickiego. Fundamentem nowo powstającej wspólnoty parafialnej jest zawsze modlitwa i więzi z Bogiem. Trzeba zatem wiele modlitwy. Zapraszam do wspólnoty Róży Różańcowej Rodziców, którzy będą się modlić w intencji swoich dzieci. Dzieci to przyszłość, wymagają modlitwy, by ich życie było dobre.

Przed naszą wspólnotą budowa nowej świątyni. To kolejna bardzo ważna sprawa, która wymaga modlitwy. Zapraszam 20 osób, mężczyzn i kobiet, którzy będą się modlić w intencji budowy nowej naszej świątyni. 

I trzecie zaproszenie. Jak ważna jest głowa każdej Rodziny- ojciec, mąż. Bycie Głową Rodziny to bardzo odpowiedzialne powołanie i zadanie. Mężczyźni, którzy podjęli to zadanie, również wymagają wsparcia modlitewnego. Zapraszam 20 kobiet, żon i matek, które będą się modlić za swoich mężów i ojców dzieci.

Róża Różańcowa to dar, przez który codziennie trwa modlitwa w konkretniej intencji. Codziennie ktoś ze wspólnoty będzie modlił się za Twoje dziecko, codziennie ktoś będzie się modlił w intencji budowy świątyni i codziennie ktoś będzie się modlił za konkretnego człowieka, który pełni zadania Głowy rodziny i Ojca. 

W Róży Różańcowej codziennie jest rozważany cały Różaniec, każdy członek Róży ma swoją tajemnice różańcowa, którą modli się przez miesiąc. Będziemy się wymieniać tajemnicami zawsze w I niedzielę miesiąca na Mszy Św. w Kaplicy.

Jeśli ktoś już należy do jakieś Róży Różańcowej, to niech w niej pozostanie i będzie jej wierny w modlitwie. Zapraszam nowych, tych którzy widzą sens i potrzebę modlitwy w intencjach wyżej wymienionych. Niech to będzie nasz szturm do nieba, którego efektów wszyscy potrzebujemy.


Ks. Piotr Róż

2 minutes | 429 words

 

W związku z najnowszymi decyzjami władz państwowych zaostrzającymi reżim sanitarny Biskup Rzeszowski przekazuje następujące wytyczne:

Wszyscy mają obowiązek respektować ograniczenia dotyczące liczby wiernych mogących przebywać    w danej świątyni.

  1. Osoby chore, starsze i zagrożone nie mają obowiązku uczestniczenia we Mszy Świętej w niedziele i święta nakazane.
  2. Osoby zdrowe, które pozostają aktywne zawodowo i wypełniają swoje obowiązki w dni powszednie, co do zasady nie są zwolnione z obowiązku uczestnictwa we Mszy Świętej w niedziele i święta.
  3. Wierni, którzy z różnych przyczyn nie są w stanie spełnić obowiązku niedzielnego (np. z powodu zbyt małej liczby miejsc dostępnych w kościele), powinni postarać się uczestniczyć w Eucharystii w dzień powszedni lub przynajmniej poświęcić odpowiednią ilość czasu na adorację eucharystyczną.
  4. Przy wykonywaniu posługi liturgicznej lub duszpasterskiej wszyscy duchowni są zobowiązani do przestrzegania rygorów sanitarnych (dbałość o czystość i dezynfekcję dłoni, konfesjonałów i innych miejsc sprawowania sakramentów, zasłanianie ust i nosa przy bezpośrednim, dłuższym kontakcie z wiernymi).
  5. Księża Proboszczowie i pozostali duszpasterze są zobowiązani do kontynuowania pracy formacyjnej z grupami parafialnymi oraz do prowadzenia katechezy przygotowującej do sakramentów świętych. Należy to czynić z uwzględnieniem obowiązujących przepisów państwowych, co może oznaczać np. konieczność wykorzystania większej przestrzeni kościoła zamiast salki parafialnej.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.10.2020 r. (Dz.U. 2020, poz. 1829) należy przestrzegać następujących zasad:

1.     W strefie żółtej w kościele może przebywać 1 osoba na 4 metry kw. całkowitej powierzchni, nie licząc osób sprawujących kult oraz osób posługujących (ministranci, organista, kościelny itp.).

2.     W strefie czerwonej – 1 osoba na 7 metrów kw. na tych samych zasadach, co powyżej.

3.     W kościele wierni mają zachowywać dystans 1,5 m osoba od osoby oraz zakrywać usta i nos (z wyjątkiem sprawujących kult).

4.     Osoby biorące udział w nabożeństwie poza kościołem (na zewnątrz) mają obowiązek zachować dystans 1,5 m oraz zakrywać usta i nos. Liczba uczestników nie jest ograniczona.

5.     Przepisy te obowiązują także przy pogrzebach, ślubach oraz na cmentarzach.

  1. Liczba osób mogących uczestniczyć w zebraniach została ograniczona do 10 w strefie czerwonej i do 20 w strefie żółtej.
2 minutes | 496 words

Większość z nas kocha kwiaty i na pewno wśród nich wyróżnia róże. Kwiaty te są podziwiane, wyrażają emocje, które przeżywa człowiek. Potrzebne są nam wszystkim kwiaty i Bogu dzięki, że dał nam róże. Ale nie będę pisał o różach. Napisze o różańcu, który jest dla dzisiejszego świata modlitwą najbardziej potrzebną – jak stwierdza G. Amorth w swojej książce „Mój różaniec.” Ten kapłan ma rację, gdyż w tym zwariowanym świecie bardzo jest nam wszystkim potrzeba modlitwa, która jest równocześnie dawaniem i przyjmowaniem.

Kilka zdań teraz o historii różańca. Nazwa różaniec wywodzi się ze średniowiecza. Odmawiane Różańca porównywano z ofiarowaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli Różańcem (łac. Rosarium). Za ojca Różańca uważa się św. Dominika (ok. 1171-1221). W XV wieku ukształtowała się obecna forma „Zdrowaś Maryjo”. Zatwierdził ją Pius V w 1566 r.  Z czasem do modlitwy „Ojcze nasz” zaczęto dodawać „Zdrowaś Maryjo”. Te dwie modlitwy dały początek Różańcowi. W 1885 roku papież Leon XIII polecił odmawiać Różaniec przez cały październik. 

Modlitwie różańcowej towarzyszyło wiele cudów i nadal za jej przyczyną się cuda dzieją. Wszystko to wpływało i nadal wpływa na popularność tej cudownej modlitwy i rozmiłowanie w niej przez coraz to więcej ludzi.

W październiku chcemy i my ofiarowywać Maryi, naszej Mamie róże, odmawiając różaniec. To pierwszy taki październik w naszej kaplicy. Chcemy ofiarować Maryi modlitwę, bo to jest dla niech od nas Najpiękniejszy prezent i Dar, za Jej Macierzyństwo oraz za to, że jest Matką Odkupiciela. Ofiarując jej modlitwę równocześnie jesteśmy obdarowywani Bożym błogosławieństwem i opieką Maryi. Modlitwa różańcowa jest nam zatem wszystkim potrzebna.

Będziemy codziennie w październiku modlić się na różańcu we wszystkich naszych wspólnych intencjach. Będziemy omadlać każdą rodzinę, wszystkie jej sprawy, zanurzymy w modlitwie osoby poszukujące Boga i Jego Miłości, zaniesiemy Bogu w tej modlitwie grzeszników, zawierzymy sprawy budowy nowej świątyni oraz powstającej parafii na naszym osiedlu.

Intencji jest dużo i wszystkie je będziemy zanosić Maryi jak bukiet róż, bo tego pragnie nasza Matka. Intencji jest dużo i warto, by modlących również było wielu.

Zapraszam do wspólnej modlitwy różańcowej codziennie w październiku do nasze Kaplicy na godz. 19.00. Będziemy rozpoczynać Eucharystia a po niej wystawienie Najświętszego Sakramentu i Różaniec.

Potrzeba jest dziś tej modlitwy nam wszystkim. Im nas będzie więcej tym bukiet róż dla Maryi większy. Niech to będzie czas naszego wspólnego zanurzenia się z naszymi sprawami w objęciach Maryi.

Ks. Piotr Róż

Konto budowy kościoła: Bank Pekao S.A. nr: 51 1240 4751 1111 0010 7336 4527